Yogapsychologie met Tim Schipper

Jij of suiker – wat is lekkerder?

Jij of suiker – wat is lekkerder?

Onlangs stopte ik een maand met het eten van suiker en het effect is indrukwekkend. Daarom deel ik graag waarom ik iedereen uitnodig om dit eens te ervaren.  Een stuk over Suiker, Yoga, Zelfliefde en het herzien van persoonlijke overtuigingen.

Bezig zijn, bezig blijven en meer moeten hebben om aan te haken in de maatschappelijke race. Waarom willen we dit toch zo graag?

Het is ‘Suiker’ die hierbij een onopvallende, doch essentiële rol lijkt te spelen: de wolf in schaapskleren. Suiker voorziet ons namelijk van snelle energie en bevredigt onze kortstondige verlangens naar warmhartige zoetheid. Deze bevrediging is meestal van korte duur, maar gelukkig hoeven we nooit lang zonder te zitten.  Suiker zit namelijk – vaak zonder dat je het weet – in vrijwel al het geproduceerde voedsel in de supermarkt. Bijkomstigheid is alleen dat door het eten van snelle (geraffineerde) suikers ons lichaam overuren draait, het praktisch nooit verzadigd is en het continu signalen geeft om opzoek te gaan naar meer…!

Een ideale aanjager dus voor een maatschappij (economie) die hoofdzakelijk draait op ambities, diploma’s, werk en uiterlijke presentatie. We worden via reclames en de industrie aangemoedigd het snelle geluk te zoeken in alles wat we niet hebben of nog niet zijn. Er wordt zoveel van ons verwacht dat het normaal lijkt dat we onszelf in allerlei bochten wringen om deadlines te halen en te werken alsof ons leven ervan afhangt. We leven naar de overtuiging dat ‘hard werken’ ons de zekerheid en houvast biedt die we zoeken, maar zijn daarbij eigenlijk nooit tevreden. Gezondheidsklachten vinden we onhandig, want onderliggende signalen van pijn voelen we nu (nog) liever niet… we stellen het met hulp van medicijnen uit en gaan gewoon door …

Yoga trok mij uit deze waan(zin) van alle dag en deed me beseffen dat het leven op deze manier aan mij voorbij schoot. Juist, omdat ik zo hard mijn best deed om naar de normen van de maatschappij te leven, met een gevoel dat ik moest veranderen en nog beter moest worden om geaccepteerd te worden, ervoer ik nooit rust. Ik was continu bezig met het volgende: ‘terwijl ik ontbeet, plande ik alweer mijn lunch afspraak’.

De yogalessen werden vaste momenten in de week waarop ik even tijd nam voor mezelf: even geen verplichtingen en afleiding. Het liet me inzien dat ik vooral bezig was met alles wat ik nog niet had (maatschappelijke norm) en dat dit mijn continue ervaring van onrust veroorzaakte. Ik leerde om mijn aandacht te weerleggen en met volledige acceptatie – zonder verlangen naar meer – te kijken naar wat ik al heb, zonder het te moeten veranderen of meer te willen. Het resultaat: rust.

Ja écht, zo eenvoudig is het.. We beseffen ons niet of te weinig dat we situaties in het leven creëren die het gevolg zijn van onze eigen overtuigingen.

Yoga en mediatie oefeningen lieten mijn overtuigingen en idealen vanuit verschillende perspectieven zien en het richtte mijn aandacht op datgene wat mij gelukkig maakt. Het hielp mij te ontspannen en los te laten wat mij niet meer diende. Anders gezegd: klampte ik me niet meer vast aan het advies van anderen, maar gunde ik mezelf weer tijd om naar m’n eigen ‘gezonde verstand’ te luisteren en daar naar te handelen. Mijn afhankelijkheid ten opzichte van de maatschappelijke norm kon ik loslaten.

De boeddha zei: “Do not believe just because wise men say so. Do not believe just because it has always been that way. Do not believe just because others may believe so. Examine and experience yourself.”

Als gevolg hiervan ging ik experimenteren met o.a. voeding. Ik at eten dat ik nooit eerder had gegeten en raakte nieuwsgierig naar de effecten van voeding op mijn gemoedsrust. Zo ontdekte ik dat we de uitspraak ‘je bent wat je eet’ letterlijk mogen nemen. De kwaliteit en kwantiteit van eten heeft wel degelijk effect op onze gezondheid en beïnvloed onder andere hoe we ons voelen. Door af en toe te experimenteren met maaltijden en bewust te zijn van mijn reactie op het eten, werd me al snel duidelijk dat niet al het eten in de supermarkt bijdraagt aan een vitaal lichaam, integendeel zelfs. Veel eten dat op de plank licht kost ons lichaam namelijk energie, in plaats dat het energie oplevert.

Verschillende belangen lijken hier in het spel te zijn. Ik dacht namelijk altijd dat de basale reden van eten is: lichaam en geest te voorzien van energie… en niet: zoveel mogelijk eten? “We leven toch niet om te eten? We eten om te leven…” Er is zoveel keus in supermarkt en toch kiezen we vaak datgene dat ons achterlaat met het onverzadigde gevoel naar meer. Of niet?

Hoe dan ook, stimuleert Yoga het maken van bewuste voedingskeuzes omdat eten een basis vormt van wie je bent, hoe je denkt en hoe je voelt. Denk hierin niet in goede of slechte keuzes, maar luister naar je lichaam, kom even tot rust en bepaal dan aan de hand daarvan waar je zin in hebt. Durf hierin puur en authentiek te kiezen – en daar waar nodig in te gaan tegen de (maatschappelijke) norm – zodat iedere maaltijd een bijdrage is aan jouw geluk. Hiermee ontwikkelt zich een gevoel van dankbaarheid, overvloed en bloei. Je voelt je verzadigd en handelt daardoor vriendelijk en ontspannen. Het verlangen naar de warmhartige zoetheid van de suiker-rush vervaagd dan op natuurlijke wijze. Je leeft op eigen kracht, zonder het gevoel iets tekort te komen, want er is genoeg.

Tim Schipper, Yogapsycholoog, SUGARFREE